aphirachata.keau

พาปอดไปพัก

2010-07-19T11:27:00.005+07:00

การเดินทางในทริปนี้ เป็นการเดินทางที่ไม่ค่อยมีความลำบากใจเท่าไหร่ เพราะดูเหมือนจะไม่เน้นงาน ออกจะดูเหมือนการพาสมาชิกไปพักผ่อนหย่อนใจซะมากกว่า สำหรับทีมงานไอซีทีสตึก ที่นำโดยหัวหน้าใหญ่อย่างท่านพี่สุวัฒน์ ที่มีหมายกำหนดการเอาไว้ก่อนล่วงหน้าประมาณ 3 สัปดาห์ซึ่งได้แจ้งให้สมาชิกได้ทราบโดยทั่วกันแล้วว่าจะไปทำการระดมสมอง ระดมข้อมูลที่ได้จากการเดินทางไปเก็บข้อมูลภาคสนามจากทุกครั้งที่ผ่านมาทั้งในประเทศไทยและประเทศลาว โดยกำหนดเดินทางในเช้ามืดวันเสาร์ที่ 16 กรกฎาคม 2553 เวลา 3.00 น. โดยจุดหมายปลายทางคราวนี้อยู่ที่ภูจอง-นายอย
ภูจอง-นายอย ดูเหมือนจะเป็นชื่อที่ไม่ใคร่จะคุ้นเคยนักหลาย ๆ คน เมื่อเปรียบเทียบกับเขาใหญ่ ภูกระดึงและอีกหลาย ๆ แห่ง แม้แต่คณะของเราที่กำลังจะเดินทาง
คณะของเราประกอบด้วย หัวหน้าทีม พี่อ๊อด พี่พงษ์ พี่แขก พี่ทวี พี่อำ พี่นัด พี่หมู หนูเฟรนด์ พี่แสง สารถีแล้วก็เรา ออกเดินทางด้วยรถคันเดิม คนขับคนเดิม ในเวลาประมาณ 5.30 น. ตามเส้นทางสตึก-จอมพระ-สุรินทร์ จากนั้นใช้เส้นทางสายลำดวน-สังขะ ขึ้นสู่ถนนโชคชัย-เดชอุดม มุ่งหน้าไปยัง อำเภอเดชอุดม ถึงที่นั่นประมาณ 4 โมงเช้า รับประทานอาหารเกือบเที่ยงที่นั่น เสร็จแล้ว

เกียดโง้ง...มิตรภาพที่ลาวใต้

2010-01-14T22:21:00.029+07:00

ห่างหายไปนานกับเรื่องราวที่น่าประทับใจแห่งดินแดนของความมีน้ำใจที่ชื่อว่า "บ้านเกียดโง้ง" นานจนหลงลืมไปเลยว่านอนหลับพักผ่อนไปหลายตื่นแล้ว เพราะมัวแต่ดื่มด่ำกับความสุขจนขี้เกียจซะงั้น มานึกขึ้นได้อีกที โห! เราแอบมาเคลิ้มคนเดียวไม่ได้แล้วล่ะ ดินแดนแห่งนี้มีดีให้อวด แต่คราวนี้อธิบายด้วยภาพดีกว่า

เฮือนพักท้าววันนา...นอนสบายจนขี้เกียจก็หลังนี้ล่ะ

ท้าววันนากับเมียรับของฝากจากคณะ (หมอลำหมู่ครู)

(จากซ้าย) ดร.อ๊อด (หัวหน้าทีม), ท้าววันนา, เมียลาว, ผู้บ่าวแก๊ป, ป๋าวี, หมอลำทองสูน, อ้ายพง แล้วกะอ้ายแสง

ศาลาหลังนี้ใช้เป็นที่ประชุมปรึกษาหารือของชาวบ้าน

เส้นทางเดินจากอดีตสู่ปัจจุบัน

ผู้คนก้าวย่างผ่านจากรุ่นสู่รุ่นทั้งชายหญิง

จนบางครั้ง...เรามองผ่านเลยถึงความลำบาก เพราะนี่คือชีวิตจริง

ความเรียบง่าย

ความสุขท่ามกลางธรรมชาติ

มิตรภาพและรอยยิ้มยังปนเปื้อนบนใบหน้าอยู่เสมอ

ขณะที่ความสะดวกสบายกำลังรุกราน

บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่กำลังจะโผล่เป็นดอกเห็ด

สร้างขึ้นมารองรับนักเที่ยวจากต่างแดนที่หลีกเร้นความศิวิไลซ์สู่ธรรมชาติ

ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบต่อกันมานานแสนนาน

ลูกหลานจะสืบต่อให้หรือไม่..ยังไม่อาจรู้ได้

ทุกสิ่งไม่แน่นอนบนโลกใบนี้ เช่นเดียวกับบ้านที่ปลูกวางไว้บนก้อนหิน

พ่อสวน ชนชั้นนักปกครองผู้มากด้วยบารมีและประสบการณ์

รถโดยสารของพ่อสวน คันเดียวของหมู่บ้านซึ่งพาผู้คนไปสัมผัสแลกเปลี่ยนกับวัฒนะธรรมเมืองวันละ 1 รอบ

วันข้างหน้า...การศึกษาจะนำพวกเขาไปในทางใด ?

สิ่งที่พวกเรากังวลคือเขาจะหลงไหลวัตถุนิยม

เริ่มบริโภคตามอย่างผู้ที่อ้างว่าตนเองคือความศิวิไลซ์

จนหลงลืมมิตรภาพ

ลืมแกงหน่อไม้ป่า

ลืมไปว่าบ้านเขามีบึงเกียดโง้ง

พื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชีวิตมาแต่เล็กจนเติบใหญ่

ท้องทุ่งนาที่เขียวขจีด้วยความชุ่มชื้นจากบึงเกียดโง้ง

การอยู่ร่วมกัน

พึ่งพาอาศัยธรรมชาติ

เรากลัวว่า....ร่องรอยแห่งความสุข...อาจไม่เหลือให้เราได้สัมผัสอีกต่อไป

สวัสดีปีเสือ

2010-01-12T18:54:00.011+07:00

วันหยุดยาวหลายวันเพื่อส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ จะไปที่ไหนได้นอกจาก "บ้านคือวิมานของเรา" เพราะที่บ้านมีพ่อ มีแม่ มีคนรัก มีลูกชายหล่า และคนรอบข้างอีกมากมาย พร้อมกับหอบความตั้งใจอีกหลาย ๆ อย่างกลับไปด้วยเพื่อนำไปฝากให้กับคนที่เรารักมากที่สุด "บักหล่าลูกพ่อ" ขาดก็เพียงแต่ของขวัญที่ไม่มีเป็นชิ้นเป็นอันเท่านั้น ที่มีมากล้นก็คือความรักและความหวังดีนั่นเอง แต่ก็ไม่ได้เสียใจแต่อย่างใดกับการไม่มีของขวัญ เพราะเมื่อไปถึงบ้านเจ้าลูกชายก็ไม่เห็นถามหาของขวัญที่ว่า เหมือนจะเข้าใจว่า "พ่อทุกข์"
ความคิดที่วางแผนไว้ในช่วงระยะเวลานี้มีหลายแผนเหมือนกัน แต่ก็ไม่คาดหวังมากนัก เพราะว่าเคยวางแผนไว้หลายครั้งหลายครา และอีกหลายครั้งหลายคราเช่นกันที่ไม่ได้เป็นไปตามแผน แผนที่ว่าก็คือ

แผนที่ 1 พาสมาชิกในครอบครัวไปทำบุญ

ความคิดนี้ไม่ใช่ความคิดแนวประเพณีนิยม แต่เป็นสิ่งที่ครอบครัวเราทำกันเรื่อยมา คือเมื่อเราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันก็มักจะชวนกันไปทำบุญ หรืออย่างน้อยเราก็ทำบุญตักบาตรที่บ้าน เหมือนกับเป็นกิจกรรมที่เราทำร่วมกันทั้งครอบครัว ก็เลยชวนกันไปทั้งครอบครัวในเช้าวันที่ 31 ธันวาคม

แม่กับลูกพร้อมใจกันทำบุญตักบาตร

หามุมเหมาะ ๆ สักที่เพื่อบันทึกภาพที่คิดว่าดูดี

แผนที่ 2 พาครอบครัวไปเยี่ยมปู่ย่า

ก่อนสิ้นปีเป็นเดือนได้ข่าวว่าญาติพี่น้องที่อยู่ทางไกล (ฉะเชิงเทรา) จะมาเยี่ยมกัน พอดีเลย พาครอบครัวไปเยี่ยมปู่ย่าแล้วก็จะได้พบกับญาติพี่น้องอีกหลาย ๆ คน คุ้ม......

นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่ง หลุดกรอบอีกหลายคน มีความสุขตามประสาคนพบกัน

ส่วนคู่นี้กายกะภูมิเจอกันบ่อย ใครเป็นพี่เป็นน้องเดาไม่ถูก

หญิงคนนี้สิแน่ แม่ฉันเอง

แผนที่ 3 ไปวัดทำบุญวันคล้ายวันเกิด

วันที่ 2 มกราคม ของทุกปีเป็นวันคล้ายวันเกิดของเราเอง เป็นวันที่เราถือว่าธรรมดามาก ก็เหมือนกับวันทั่วไปทุกวันน่ะแหละ แต่ก็ตั้งใจว่าจะไปวัดทำบุญอีกครั้ง เพื่อความเป็นสิริมงคลให้กับตัวเอง แต่โทษทีครับ นอนไม่อยากตื่น ตื่นสายมาก ๆ หลวงพ่อคงไม่รอฉันแน่นอน ก็เมื่อคืนกลับจากบ้านปู่ย่าดึกเหมือนกันนะ เอาไว้วันหน้าแล้วกัน (ประมาทในชีวิตนะเนี่ย)

แผนที่ 4 พาลูกไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง

ไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง ที่ไหนดีน้า ตอนแรกวางแผนไว้ว่าจะพาเค้าไปชมพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่ 101 ความจริงเคยพาไปแล้วล่ะ แต่ประมาณ 2 ปีผ่านไปแล้วมั้ง ก็เลยอยากพาไปอีกเพื่อดูพัฒนาการของเค้า (ลูกชายหล่าน่ะแหละ) แต่มีอุปสรรค เพราะแม่เค้าเกิดไม่สบายทั้งวันก็เลยเปลี่ยนแผน พาแม่ไปโรงหมอที่อำเภอ แล้วก็เที่ยวที่เกาะกลางน้ำใกล้ ๆ นั่นแหละ ประหยัดดี

ช่วยกันเลี้ยงอาหารปลาในวันคล้ายวันเกิดพ่อโก้

อันนี้มันของผู้ใหญ่เค้า หนูเล่นไม่ได้หรอก

ส่วนอันนี้น่ะ พอเล่นได้

เผื่อมีใครอยากรู้...

2010-01-12T18:48:00.002+07:00

เรื่องของเพลง ผู้แต่งเพลง สำหรับเพลงเด็ก ๆ หรือเพลงที่เราร้องกันจนชินแต่ไม่เคยถามชื่อผู้แต่ง ถ้าจะเอากันให้จริงจังแล้วหายากทีเดียว พอดีนึกขึ้นได้ก็เลยเอามาลงไว้สักนิดเท่าที่หาได้ ตามหัวข้อ แต่มีอีกหลาย ๆ เพลงที่ยังนึกไม่ออก หาได้จะนำมาเพิ่มเติมทีหลังแล้วกัน

เพลงส้ม
(ศรีนวล รัตนสุวรรณ)
ฉันคือส้ม ผลกลมรสดี
ตัวฉันมี วิตามินซีมากมาย
ทั้งยังช่วย ต้านทานโรคภัย
ช่วยขับถ่าย ให้เป็นไปตามเวลา

เพลงผลไม้
(คุณหญิงเบญจา แสงมะลิ)
ฉันชอบผลไม้ กล้วยไข่ และละมุด
ทั้งเงาะ มังคุด ลางสาด ลำไย
ขนุน น้อยหน่า แตงโม แตงไทย
มะม่วง ใบใหญ่ ฝรั่ง พุทรา

เพลงจับคู่
(ศรีนวล รัตนสุวรรณ)
เรือคู่กับพาย ซ้ายคู่กับขวา
น้ำคู่กับปลา จันทราคู่กับตะวัน
ศิษย์คู่กับครู ค้อน ตะปูเป็นของคู่กัน
กลางคืนคู่กับกลางวัน (ซ้ำ) ช้อนส้อมนั้นคู่กันเอย

เพลง เพื่อนเอย
(คุณหญิงเบญจา แสงมะลิ)
เพื่อนเอยจะบอกให้ เพื่อนทำไมมานั่งคนเดียว
ผู้ใดเขาไม่แลเหลียว มานั่งคนเดียวหรือจะเพลินใจ
มาเถิดเพื่อนจ๋า มาเถิดเพื่อนจ๋า
มาเล่นตุ๊กตา กันเร็ว ๆ ไว ๆ

เพลงลอยกระทง
(วงสุนทราภรณ์)
วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง
พวกเราทั้งหลายชายหญิง สนุกกันจริงวันลอยกระทง
ลอย ลอยกระทง ลอย ลอยกระทง
ลอยกระทงกันแล้ว ขอเชิญน้องแก้วออกมารำวง
รำวงวันลอยกระทง รำวงวันลอยกระทง
บุญจะส่งให้เราสุขใจ บุญจะส่งให้เราสุขใจ

เพลง “บ้านของสัตว์”
(ศรีนวล รัตนสุวรรณ)
บ้านของนก ผึ้ง มด เรียกว่ารัง บ้านเป็ด ไก่ ทั้งหมูเรียกว่าเล้า
บ้านของม้า วัว ควาย เรียกว่าคอก บ้านกระต่าย กระรอก เรียกว่าโพรง

เพลงใครหนอ
(สุรพล โทณวนิก)
ใครหนอรักเราเท่าชีวี ๆ ใครหนอปรานีไม่มีเสื่อมคลาย
ใครหนอรักเราใช่เพียงรูปกาย รักเขาไม่หน่ายมิคิดทำลายใครหนอ
ใครหนอเห็นเราเศร้าทรวงใน ๆ ใครหนอเอาใจปลอบเราเรื่อยมา
ใครหนอรักเราดังดวงแก้วตา รักเขายิ่งกว่าพื้นพสุธานภากาศ
จะเอาโลกมาทำปากกา แล้วเอานภามาแทนกระดาษ
เอาน้ำหมดมหาสมุทรแทนหมึกวาด ประกาศพระคุณไม่พอ
ใครหนอรักเราเท่าชีวัน ๆ ใครหนอใครกันให้เราขี่คอ (คุณพ่อคุณแม่)
ใครหนอชักชวนดูหนังสี่จอ รู้แล้วละก็อย่ามัวรั้งรอ ทดแทนบุญคุณ

เพลงนั่นดอกอะไร
(รวมศิลปินรักทะเล้น)
นั่นดอกอะไร เสียบไว้อยู่ในรูหู
นั่นดอกอะไร เสียบไว้อยู่ในรูหู
ฉันอยากจะรู้ ชื่อดอกไม้นั้น
ซ่อนกลิ่น บานเย็น หรือจะเป็นมะลิวัลย์
โอ้ดอกไม้นั้น ขอให้ฉันจะได้ไหมเธอ (ซ้ำ)

เพลงไชโยปีใหม่
(วงสุนทราภรณ์)
ไชโย ไชโย ไชโย มาร่วมไชโยต้อนรับปีใหม่
ส่งปีเก่าแล้วเราเริงใจ ถึงวันปีใหม่มาร่วมไชโย

ทัศนะที่มีต่อการแข่งขันทักษะทางวิชาการ

2009-11-21T21:58:00.006+07:00

หลังจากที่การแข่งขันทักษะทางวิชาการระดับเขตพื้นที่การศึกษา ประจำปีการศึกษา 2552 (หรืออาจจะเรียกชื่ออย่างอื่นก็ว่ากันไป) เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อวานนี้ ก็ได้ข้อสังเกตเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมหลาย ๆ อย่างซึ่งอาจจะเรียกว่าเป็นการวิพากษ์วิจารณ์ตามความคิดเห็นส่วนตัวก็อาจได้เช่น

การประชาสัมพันธ์กิจกรรม การติดต่อประสานงานเพื่อทำความเข้าใจร่วมกันระหว่าง สพท.กับโรงเรียนรู้สึกว่ามีความล่าช้าและไม่คล่องตัว
งบประมาณในการดำเนินการ โดยเฉพาะคณะกรรมการที่ตัดสินกิจกรรมต่าง ๆ ที่มีความจำเป็นต้องใช้วัสดุอุปกรณ์เป็นส่วนประกอบในการดำเนินกิจกรรม บอกว่าขาดแคลนงบประมาณจึงให้คณะกรรมการเป็นผู้จัดหามาเอง ก็เลยเป็นการมอบภาระในการดำเนินการให้กับคณะกรรมการไปซะงั้น
ความเป็นกลางของกรรมการ โดยเฉพาะกิจกรรมการแข่งขันทักษะคอมพิวเตอร์ (เพราะสังเกตการณ์ตลอด) ที่เกณฑ์การแข่งขันกำหนดเวลาให้ตายตัว แต่เมื่อดำเนินการแข่งขันจนหมดเวลาแล้ว เห็นมีบางโรงเรียนยังทำกิจกรรมกันต่อเฉย โดยที่กรรมการก็ไม่ได้ตักเตือนหรือว่ากล่าวแต่อย่างใด และเมื่อผลการแข่งขันออกมาก็ปรากฏว่าโรงเรียนที่ทำ OT ได้ลำดับดีกว่าโรงเรียนที่รับผิดชอบเรื่องเวลาเฉยเลย
กรรมการกับกิจกรรมการแข่งขัน โดยเฉพาะคอมพิวเตอร์กรรมการบางท่าน (ขอย้ำว่าบางท่าน) ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยประสีประสาเกี่ยวกับเรื่องนี้ สังเกตดูง่ายนิดเดียวว่าใครใช้เป็นหรือไม่เป็น แต่ท่านก็ยังอุตส่าห์ถูลู่ถูกังว่าข้าก็แน่เหมือนกันนะว้อย
ระยะเวลาในการจัดกิจกรรม กับเวลาในการแข่งขัน 1 วันสำหรับกิจกรรมหลายสิบรายการ ดูเหมือนว่าจะลงตัวเพราะใช้สถานที่หลายแห่งทำการแข่งขัน แต่ก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าท่านวางแผนผิดหรือไม่ได้วางแผนก็ไม่อาจทราบได้ กิจกรรมบางอย่างทำการแข่งขันจนถึง 2 ทุ่มครึ่ง บางกิจกรรมไม่สามารถแข่งขันได้ต้องเลื่อนมาเป็นวันเสาร์หรือวันจันทร์

นี่เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งสำหรับความรู้สึกที่มีต่อกิจกรรมปีนี้ แล้วก็นำมาบ่นให้พอหายเครียด ไม่ใช่เครียดเพราะไม่ได้เป็นตัวแทนไปภาคนะ แต่เครียดเพราะเรารู้สึกถึงประสิทธิภาพของผู้นำที่น่าจะทำได้ดีกว่านี้ เฮ้อ....บ่นทำไม

แรกแย้ม...

2009-11-05T17:36:00.004+07:00

ทันทีที่คณะผ้าป่ากองน้อยกำลังจะเข้าสู่ซุ้มประตูโขงวัดบ้านเกียดโง้ง พลันสายตาเหลือบไปเห็นสาวน้อยวัยกำดัดนางหนึ่ง กำลังนุ่งผ้าซิ่นอยู่หน้าบ้าน โอ๊ะ! ใช่เลย นี่งัย ฯลฯ ทันทีที่รถจอด ไวเท่าความคิดที่มีในขณะนั้น ป๋า! ยืมกล้องก่อนเด้อ โดดผลุบลงจากรถ กำลังจะก้าวเท้ากลับไปยังจุดหมาย โก้! มาขนของไปไว้เทิงศาลาก่อนนี่ เสียงหัวหน้าคณะลอยมา เหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง ก็ใจมันไปแล้วอ่ะ เหลือก็แค่ร่างกายที่ยังไม่ได้ตามไปเท่านั้นเอง รีบเลย ขนของให้ไว เสร็จแล้ว ป๊ะครูแก๊ป ไปย่างเล่นในบ้าน ออกปากชวนโดยไม่รอคำตอบ ไปแล้ว..

เยือนเกียดโง้งอีกครา

2009-11-05T15:48:00.002+07:00

21 ตุลาคม 2552

หลังจากผ่านพิธีการทางด่านตรวจคนเข้าเมืองแบบทุลักทุเร ทุเรศทุรังพอสมควรแล้ว รถ Hyundai Starex ที่มีพลขับคือ ท้าวสุลิยา ก็ค่อยขโยกขเยกออกจากท่า ใช้เส้นทางวังเต่า-ปากเซ (ก็มีแค่เส้นทางนี้ทางเดียวนี้แหละ) พร้อมกับผู้โดยสาร (รึผู้อาศัยวะ) อีกคนหนึ่งซึ่งเป็นชาวลาว (ของแท้) ชื่ออะไรก็ลืมถาม ที่เพิ่งเดินทางมาจาก Holland เนื่องจากไปทำงานที่นู่น จนเดี๋ยวนี้เปลี่ยนสัญชาติเรียบร้อยแล้ว ขอร่วมเดินทางมาด้วย ถึงปากเซก็เป็นเวลาประมาณ 10.40 น.

สภาพการจราจรบนเส้นทางในตัวเมืองปากเซ ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านของนครจำปาสัก

จากนั้นก็ได้รับทราบจากพลขับของเราว่าบ้านของเพื่อนรักของหัวหน้าทีมอยู่ในปากเซนี่เอง ว่าแล้วก็ตระเวนหาทันที เผื่อว่าจะได้ไกด์ที่มีความรอบรู้เพิ่มอีกสักคนก็เป็นได้ ตระเวนไปเรื่องตั้งแต่วิทยาลัยสร้างครูเมืองจำปาสัก เข้าตามตรอกออกตามซอยถามไปเรื่อยจนกระทั่งถึงหน้าบ้าน แต่เมื่อไปถึงบ้านปรากฎว่าเพิ่นบ่อยู่บ้านแล้ว แปร่ววววว....ย้ายตัวเองไปทำงานอยู่นู่น นครเวียงจันทน์ เป็นคนสำคัญของชาติไปซะแล้ว

ธรรมชาตินักล่าเห็นเนื้อสมันตัวอ่อนรีบเข้าไปคลอเคลีย

สังเกตดี ๆ สาว ๆ นักศึกษายังอุ้มกระติบข้าวไปวิท'ลัยเฉยเลย

พวกเราเดินทางต่อ กองทัพก็เริ่มมองหาร้านอาหารสักร้านหนึ่งเพื่อประทังชีวิตก่อนที่จะเดินทางไปไกลกว่านี้ว่าแล้วโชเฟอร์ก็มุ่งหน้าเข้าสู่ตลาดปากเซอีกครั้งก่อนจะมาหยุดที่หน้าร้านแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนจะได้กลิ่นไอแห่งความอร่อยอยู่ไม่ไกลนัก ซึ่งเมนูในครานั้นก็คือลาบและต้มเป็ด พร้อมตำบักหุ่ง

ภาพหน้าร้านอาหารที่เราแวะไปกินมื้อเที่ยง

กินอาหารลาว ดูทีวีลาวแต่ช่องไทย

อิ่มหนำสำราญกับอาหารพื้นบ้าน ก็เริ่มเดินทางต่อเวลาประมาณ 12.30 น. โดยใช้เส้นทางเดิม (ไม่รู้จะบอกงัย) จนกระทั่งถึงบ้านทางแบ่ง เลี้ยวซ้ายประมาณ 7 หลัก ไปตามเส้นทางที่เป็นลูกรังผสมดินแดง โดยเฉพาะช่วงนี้เป็นฤดูฝน ประกอบกับมีลมมรสุมกำลังเข้ามาด้วย ทุกคนกังวลกับเส้นทางที่จะไป ได้แต่ลุ้นในใจขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพทีเถอะ ไหนๆ ก็ได้เข้ามาแล้ว อย่าให้ต้องกลับบ้านมือเปล่าเลย

สภาพเส้นทางเดินรถเข้าสู่หมู่บ้านเกียดโง้ง

สักพักใหญ่ ๆ Hyundai Starex ก็นำพวกเราผ่านป่า ทางลัดชันในบางตอนที่มีสภาพอย่างที่เห็นเข้าสู่หมู่บ้านเกียดโง้งโดยสวัสดิภาพและอ่อนเพลีย เมื่อเวลา 13.50 น.

บ้านพักท้าววันนาแปงไว้เพื่อทีมเราโดยเฉพาะ (VIP ซะงั้น)

.........ถึงแล้ว............ทำไรดี................นอนสิ....เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลัง

คร่อกกกกกZZZZZZZZZZZZZ

.......................................................................................................

ขอขอบคุณภาพประกอบจากชมรม ICT572

บทคัดย่อผลงานทางวิชาการ ปีการศึกษา 2551

2009-11-05T14:52:00.000+07:00

ลักษณะของครูที่นักเรียนต้องการตามแนวคิดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6

โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของครูที่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ต้องการและไม่ต้องการ 2) นำผลการศึกษาไปใช้ในการปรับปรุงบุคลิกลักษณะส่วนตัวเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน 3) นำผลการศึกษาไปวางแผนการเรียนการสอนที่จะนำไปสู่การเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ตามแนวปฏิรูปการเรียนรู้พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 กลุ่มตัวอย่าง (Sample) เป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 36 คน โดยสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ระยะเวลาในการวิจัย ดำเนินการวิจัยในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบประเมินความต้องการแล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ

ผลการวิจัยพบว่า
1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ต้องการครูที่มีลักษณะตามลำดับ ดังนี้ ครูใจดี
ร้อยละ 86.11 ครูพูดจาไพเราะ ร้อยละ 58.33 ครูที่แต่งตัวสุภาพเรียบร้อย ร้อยละ 38.89

2. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ไม่ต้องการครูที่มีลักษณะตามลำดับ ดังนี้ ครูที่ดื่มสุรา ร้อยละ 77.78 ครูที่สูบบุหรี่ ร้อยละ 61.11 ครูที่ไม่ตรวจงาน ร้อยละ 36.11

บทคัดย่อผลงานทางวิชาการ ปีการศึกษา 2551

2009-11-05T14:48:00.002+07:00

การศึกษาและทดสอบสมรรถภาพทางกายของนักเรียนประถมศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ระดับอายุ 11-12 ปี โรงเรียนบ้านหนองยางหนองจาน ปีการศึกษา 2551

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาสมรรถภาพทางกายและให้ทราบระดับสมรรถภาพทางกายของนักเรียนประถมศึกษา ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนบ้านหนองยางหนองจาน กลุ่มตัวอย่าง (Sample) เป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 13 คน โดยสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ระยะเวลาในการวิจัย ดำเนินการวิจัยใน ปีการศึกษา 2551 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบทดสอบสมรรถภาพของนักเรียนประถมศึกษา ประกอบด้วยรายการทดสอบดังนี้ 1) วิ่ง 50 เมตร 2) ยืนกระโดด 3) ลุก-นั่ง 30 วินาที 4) ดึงข้อราวเดี่ยว (ชายอายุ 12 ปีขึ้นไป) งอแขนห้อยตัว (ชายอายุต่ำกว่า 12 ปีและหญิง) 5) วิ่งเก็บของ 6) วิ่งทางไกล 7) งอตัวข้างหน้า นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
1. นักเรียนกลุ่มอายุ 11 ปี มีระดับสมรรถภาพทางกายดี 1 คน คิดเป็นร้อยละ 16.67 ปานกลาง 5 คน คิดเป็นร้อยละ 83.33
2. นักเรียนกลุ่มอายุ 12 ปี มีระดับสมรรถภาพทางกายดี 5 คน คิดเป็นร้อยละ 71.43 ปานกลาง 2 คน คิดเป็นร้อยละ 28.57

สายลมที่แผ่วเบาของประเทศเพื่อนบ้าน

2009-11-05T11:29:00.001+07:00

หลังจากที่ได้ผ่านการเดินทางในเบื้องต้น มาถึงขั้นตอนการผ่านด่าน ตม.ของไทย มีพิธีการผ่านแดน ฝั่งไทยไม่มีปัญหาแต่อย่างใด แต่พอไปฝั่งลาวแค่รั้วกั้นเท่านั้นแหละ ความรู้สึกคึกคะนองด้วยความคิดถึงพี่น้องทางลาว กลับกลายเป็นความหดหู่ หมด"รมณ์ ความรู้สึกในแง่ลบ เกิดขึ้นมากับประเทศเพื่อนบ้านของเราทันที นั่นคือกฎระเบียบเกี่ยวกับการผ่านแดนเพื่อเข้าไปในราชอาณาจักรลาว เกิดมีการเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิมและดูเหมือนจะเป็นการเปลี่ยนแปลงเพื่อเอาเปรียบพวกเราทุกคน เมื่อก่อนไม่เห็นว่ามันจะยุ่งยากขนาดนี้ และที่สำคัญเจ้าหน้าที่บ้านเมืองมีการพูดจาทำนองข่มขู่อีกต่างหาก ซึ่งความรู้สึกแบบนี้เราเคยเห็นมาแล้วกับเจ้าหน้าที่ของบางประเทศ เราก็เลยเสียความรู้สึกเพราะเคยคิดว่าพี่น้องชาวลาวมีวัฒนธรรมความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่ดีงาม แต่มาวันนี้สงสัยอยู่ใกล้กันก็เลยซึมซับความ...เข้าไปด้วย (เฮ้อ! พี่น้องเอ้ย ค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไปก็แล้วกันเด้อ) ผู้รู้ได้รับคำอธิบายจากเจ้าหน้าที่ที่อยู่ที่นั่นว่ากฎระเบียบที่เปลี่ยนไปก็เนื่องจากที่ด่านมีการเปลี่ยนหัวหน้างานใหม่ทุก ๆ 3 เดือน ซึ่งเมื่อมีการเปลี่ยนหัวหน้าใหม่ก็ต้องมีการออกระเบียบกันใหม่ทุกครั้ง แล้วแบบนี้เราจะรู้เหรอว่าระเบียบใหม่ที่ว่ามีการเปลี่ยนแปลงยังงัย ทำไมมันไม่มีกฏระเบียบที่ตายตัวกันซักที (วะ) หรือไม่ถึงกับขนาดที่ว่าตายตัวนั้นก็ได้ แต่ให้มันโอ้โลมปฏิโลมกันได้หน่อย ไม่ใช่แข็งทื่อเป็นสากกะเบือ (นี่เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะ แต่บางคนก็รับได้) ตอนนี้ทุกคนในคณะบอกได้คำเดียวว่า เซ็ง และ หมดอารมณ์ ที่จะเข้าไป แต่เพื่องานนะ ถึงจะเซ็งแค่ไหนก็ต้องไป (เพราะหัวหน้าพาไป..แล้วจะบ่นทำไรวะ)

ก็เลยเป็นเหตุให้ต้องมีการเปลี่ยนแผน โดยเช่ารถตู้จากด่านเข้าไป แทนที่จะนำรถเข้าไปเอง เพราะเปรียบเทียบเรื่องราคาแล้วสูสีกัน ได้เวลาคนไทยพลัดถิ่นย้ายของจากรถตู้สู่รถซุกของพนักงานซุกรถ (รับจ้าง) เพราะสัมภาระเยอะเหลือเกิน ต้องใช้รถซุกถึง 2 คัน ก่อนที่เคลื่อนที่มุ่งหน้าไปหารถ hyundai starex ที่มีท้าวสุลิยา เป็นพลขับและไกด์นำทาง

ผลิตภัณฑ์จากป่าที่พอจะหาซื้อได้จากด่านวังเต่า

ท้าวสุลิยาพร้อม Hyundai คู่ชีพ

..........................................................................................

ขอขอบคุณภาพประกอบบทความ โดยชมรม ICT572

เห็นช้างเดิน...เดินตามช้าง

2009-11-04T22:45:00.002+07:00

เช้ามืดวันที่ 21 ตุลาคม 2552 เวลา 1 นาฬิกาโดยประมาณคณะผู้วิจัยและผู้ร่วมเดินทาง มีจุดมุ่งหมายอยู่ที่บ้านเกียดโง้ง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ถือว่าค่อนข้างคุ้นเคย เป็นมิตรกับชาวเราทั้งหลายกันดีอยู่แล้ว เนื่องจากว่าทริปนี้เป็นครั้งที่ 3 แล้ว มีความรู้สึกเหมือนกำลังจะได้เดินทางไปเยี่ยมเยือนพี่น้องที่ไม่ได้พบเจอกันนานเหลือเกิน

รถตู้ อย 907 กรุงเทพมหานคร รถคู่ชีพครูแสงที่แสนจะทรหดอดทนและน่าลุ้นไม่น้อยค่อยเคลื่อนตามเส้นทางสายสตึก-ชุมพลบุรี-ท่าตูม-ศรีสะเกษ-อุบลฯ โดยจุดเริ่มต้นจริง ๆ จัง ๆ อยู่ที่ด่านช่องเม็กก่อน 8 โมงเช้า คณะผู้เดินทางทุกคนไม่มีใครเลยสักคนที่ได้นอนพักผ่อนก่อนเดินทางทริปนี้ เนื่องจากเตรียมการกันจ้าละหวั่น (ไม่รู้จะรีบอะไรกันนักหนา ฮึ! ดอกเตอร์) ไม่เว้นแม้แต่ พขร.กิติมศักดิ์อย่างครูแสง เล่นเอาผู้โดยสารแทบไม่อยากจะนอนบนรถเลย แต่ก็ไม่สามารถกลั้นความอยากไว้ได้นาน รถเคลื่อนที่ไปท่ามกลางอากาศที่เย็นสบายพร้อมทั้งสายฝนปรอย ๆ ระหว่างทาง กลั้นไม่ไหวแล้ว หลับดีกว่า รู้ตัวอีกที อ้อ! เราอยู่ที่ท่าตูม หลับต่อ....ZZZZZZZZZ อีกทีรถจอดที่ปั๊ม ปตท.ศรีสะเกษ ถือโอกาสเงี่ยหูฟังเสียงหนู (Rat) แห่นประตูรถ ก่อนเดินทางต่ออีกทีคราวนี้ถึงด่านช่องเม็ก โอ้โห! 6 โมงเช้า เร็วเกินไปรึเปล่าเนี่ย ร้านรวงก็ยังไม่เปิดแล้วเราจะอยู่กันงัยเนี่ย เริ่มมีคำถามในใจขึ้นมา แล้ว พขร.ก็ขับรถหาห้องน้ำสำหรับปลดทุกข์ปลดโศกทั่วทั้งเขตไทย ไม่มีครับ...ไม่มี ไม่น่าเชื่อหาไม่เจอ หรือม้นไม่มี แต่ที่พึ่งที่พอหาได้คือสถานีขนส่งผู้โดยสารช่องเม็ก รอดตัวไปที ค่าบริการท่านละ 5 บาทจ๊ะ

ยังเช้าเกินไปก็เลยต้องหาของฝากของต้อนพี่น้อง หลวงพี่หลวงพ่อจักหน่อย พร้อมทั้งเครื่องยังชีพที่ปลอดภัยสำหรับคนต่างถิ่นอย่างเรา ๆ เนื่องจากไม่ไว้ใจกระเพาะตัวเอง เดี๋ยวมีอุบัติเหตุที่ไม่อาจคาดฝันเกิดขึ้น ต้องกันไว้ก่อน ของที่ว่าก็คือน้ำดื่มสะอ้าดดดด สะอาด แล้วก็ Spy and Regency สำหรับครูแก๊ปและครูสูนก่อนกลับมากินข้าวผัดกระเพราหมูที่แสนจะหวานอร่อยจากแม่ค้าแสนสวย น่ารักประจำร้านติดเขตชายแดน ก่อนจะย้ายตัวเองไปยังด่าน ตม. เพื่อทำเรื่องเข้าลาว

ขอขอบคุณ : ชมรม ICT572 สำหรับภาพประกอบบทความ

ผลงานทางวิชาการ ปีการศึกษา 2550

2008-11-05T14:55:00.000+07:00

การวิจัยเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) พัฒนาทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์ 2) ศึกษาผลการใช้แบบฝึกทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์ที่มีผลต่อการคิดวิเคราะห์ให้ดีขึ้น กลุ่มตัวอย่าง (Sample) เป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ปีการศึกษา 2550 กลุ่มทดลองจำนวน 5 คน โดยสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ระยะเวลาในการวิจัย ดำเนินการวิจัยในปีการศึกษา 2550 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบฝึกจำนวน 4 ชุดและแบบทดสอบการมีทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์จำนวน 1 ชุด แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ

ผลการวิจัยพบว่านักเรียนที่ไม่สามารถใช้ทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์อย่างมีวิจารณญาณและไม่สามารถบอกได้ว่าสถานการณ์นั้นเป็นอย่างไร แยกเหตุการณ์ต่าง ๆ ไม่ค่อยได้นั้น ทำให้นักเรียนสามารถวิเคราะห์เหตุการณ์ต่าง ๆ ได้อยู่ในเกณฑ์ที่ดีขึ้น ทำให้เกิดทักษะกระบวนการคิดวิเคราะห์เกี่ยวกับเหตุการณ์หรือสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น โดยใช้ทักษะการสังเกต จำแนก ความสมเหตุสมผล และยังสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างมีศักยภาพ

บทคัดย่อผลงานทางวิชาการ ปีการศึกษา 2550

2008-07-09T13:57:00.000+07:00

การสร้างแบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ ชุด การสร้างและหาพื้นที่รูปเรขาคณิต
ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) สร้างและพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะพื้นฐานคณิตศาสตร์ เพื่อแก้ปัญหาการเรียนคณิตศาสตร์ให้กับนักเรียนทั้ง 13 คน และที่ได้คะแนนจากการทดสอบความรู้พื้นฐานไม่ถึงเกณฑ์ 2) เพื่อพัฒนาความสามารถในการสร้างและหาพื้นที่รูปเรขาคณิตของผู้เรียน 3) เพื่อใช้เป็นสื่อเผยแพร่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่าง (Sample) เป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหนองยาง-หนองจาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 13 คน โดยสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ระยะเวลาในการวิจัย ดำเนินการวิจัยในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2550 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบฝึกเสริมทักษะ 3) สื่อประกอบการฝึก แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่าจากการทดลองใช้แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ ที่ผู้วิจัยได้จัดทำขึ้นมาใช้ประกอบแผนการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กับกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิเคราะห์ แบบฝึกเสริมทักษะคณิตศาสตร์ มีความเหมาะสมมากที่สุด และผลการวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์การเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ของกลุ่มตัวอย่างหลังการใช้แบบฝึกสูงกว่าก่อนใช้แบบฝึก โดยมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 พอจะสรุปได้ว่าแบบฝึกเสริมทักษะชุดนี้มีคุณภาพและประสิทธิภาพอยู่ในระดับที่สูงเป็นที่น่าพอใจ

หนาวนี้...มีคู่ (นอน) แบบไหนดี ?

2008-01-26T05:21:00.000+07:00

ช่วงนี้หน้าหนาวนะครับพี่น้อง บางคนก็คงหาผ้าห่มมาเพิ่ม บางคนก็สอดส่ายสายตาและแสวงหาผ้าห่มดิ้นได้มากอดนอนซะให้อุ่น เอ! ผมว่ามันก็ดีเหมือนกันนะ แต่ว่าก่อนอื่นต้องถามตัวเองก่อนล่ะครับว่า จำเป็นขนาดนั้นมั้ย? เป็นต้น แล้วท่านล่ะครับว่างัย